Van jongs af aan heb ik me door mijn gevoel laten leiden, Hofplein is een van de eerste na schoolse activiteiten waarin ik mijn emoties kwijt kon.

Bij Hofplein heb ik geleerd hoe ik die emoties fysiek uit kon beelden en dat het niet alleen voor mij duidelijk was waar het over ging, maar ook voor het publiek.

Een opdracht die we bijvoorbeeld kregen: Er staan twee personen oog in oog tegenover elkaar. De ene persoon draagt de tekst voor naar de ander en doet dat zonder oogcontact te verliezen.

Zo’n opdracht kan best confronterend zijn en vergt een oplossing die alleen jijzelf kan maken. Het gaat erg om de belevenis van emoties en hoe je er mee omgaat.

Na Hofplein heb ik zelf mijn projecten op weten te zetten door mensen bij elkaar te brengen om op die manier met emoties te spelen. Zo zijn een theater-projectjes opzet in mijn buurt, maar heb ik zelf ook theaterstukken gemaakt naar aanleiding van boeken die ik heb gelezen.

Theater is een deel van mijn ontwikkeling geweest die ik weer toepas bij andere kunstvormen.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s